බලු කෙටිකතා | Balu Ketikatha by Lakshan Maduranga Wickramarathna

 

 

අගෝස්තු 9 නිකුත් වේ.

 

මගේ ගෑනි අපේ ඇදෙන් බැහැලා ගිහින් වෙන කාමරේක ඇදක නිදාගන්න පටන් අරන් හරියට ම අවුරුදු
10කට පස්සේ රැයක තමයි මේ සිදු වීම සිද්ධ වුණේ.

ඔය කියන අවුරුදු දහය ඇතුළෙ දවස් කීපයක් මං ඒ කාමරයේ දොරට කීප වරක් තට්ටු කරන්න කියලා හිතාගෙන දොර ගාවට ම ගියත් ඇතුළෙන් ඇහුණෙ ගැඹුරු නින්දකට වැටුණු තනිවෙච්ච ගෑනියෙකුගේ හඩ විතර යි. ඒ නිසා ඒගමන නතර කරපු මම අන්තර්ජාලය දිගේ වෙන ගමනක් අරඹලා මේ වෙනකොට සෑහෙන කාලයක් වෙනවා.

මේ සිදුවීම වෙච්ච දවසේ රෑත් මං සුපුරුදු වතාවත් ටික කරලා වොෂ් එකක් දාගෙන ඇවිත් දවසේ අවසාන
සිගරට්ටුව දැල්ලූවා. කාමරය තුළ සිගැරට්ටු දැල්වීමේ තහනම දැන් අවසන්. ඒ නිදහස නං මං උපරිමේට භුක්ති වින්දා. ලයිට්ටෙක ඕෆ් කරලා ඇවිත් නිදා ගන්න හැදුවට ඇන්ටනාවේ එල්.ඊ.ඞී. එළිය බීරලූ අතරින් මට වද දෙන්න පටන් ගත්තා. කණාමැදිරි එළියක් වගේ පෙනුණ ඒ එළිය මගේ නින්දට බාධා කරමින් සිටියා.
මගේ ඇස් යාන්තමට පියවෙන කොට ම මට දැනුණා මං නිදාගෙන හිටිය මෙට්ටේ පැත්තකින් කාගේ හරි
දණහිසක බරකින් එබෙන ගතියක්. ඒ එක්කම මං දැක්කා ගෑනියෙක් මගේ ඇද උඩ දණගහගෙන මං දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. මං ගැස්සිලා ඇහැරුණා. ඒ කියන්නේ බය වුණා කියන එක.

‘ගෑනියෙක් ඇදට නැග්ගම බය වෙන්න ඕනේ ද?’